Magnesium en Depressie

door Cora
Er blijken 1 miljoen mensen in ons land te zijn die anti depressiva slikken en hier vaak moeilijk van af komen.
Zou graag mijn verhaal vertellen, hoe het gelukt is.

Een ernstige depressie kun je ervaren als hel. Ik ben er uit gekomen en zou dit meer mensen zo gunnen.
Zou graag willen dat mensen de verantwoordelijkheid uiteindelijk bij zichzelf zoeken en dicht bij zichzelf kunnen komen. In de hoop dat zij in zichzelf zullen vinden wat zij nodig hebben en zo deze nare periode achter zich kunnen laten.

Daarom mijn verhaal

In Nederland slikken 1 miljoen mensen een anti antidepressivum! Ik vind dat erg veel.
Het lukt veel mensen niet om dit middel te stoppen, omdat zij en de artsen vaak niet genoeg op de hoogte zijn van informatie over het afbouwen.

Zoals:
-wat zijn de ontwenningsverschijnselen,
-hoe kan je deze beperken?
-Hoe kan je het verschil herkennen tussen ontwenningsverschijnselen en een terugkeer van de depressie.

Een antidepressivum lost geen problemen op! Er wordt naar mijn mening vaak te weinig gekeken naar de oorzaken van een depressie zoals, in mijn geval een tekort aan Magnesium.

Nu mijn verhaal

5 jaar lang was ik ernstig depressief.
Nadat ik ontslagen werd, was ik een maand lang erg verdrietig. Dit vond men te lang, dit was dus een depressie.
Heb alles meegemaakt wat een mens zich daar maar bij kan voorstellen. Het ging zelfs tot poging tot zelfdoding en isoleercel aan toe. Het leven was voor mij een hel.

Na 5 jaar besloot ik dat ik letterlijk en figuurlijk lang genoeg van alles had geslikt in de GGZ.
De behandelaars gevraagd 1 medicijn af te bouwen. Zij waren hier faliekant tegen, volgens hen had ik de medicatie echt nodig.

Zonder hen begon ik af te bouwen. Er was geen instantie die mij hierbij wilde helpen, ook bij de apotheek kon ik geen afbouwschema lospeuteren. Ook zij wezen mij terug naar de behandelaar...
Op een afspraak was duidelijk aan mijn gewicht te zien, dat ik aan het afbouwen was gegaan. Door de medicatie in al die tijd was ik zeker zo'n 25 kg zwaarder geworden.

De behandelaars kon ik niet meer bezoeken, omdat ik erachter kwam dat mijn lichaam sterk reageerde als ik het gebouw betrad. De bloeddruk en hartslag stegen enorm en mijn energie daalde.
Heb geprobeerd dit met de behandelaars te bespreken, er kwam geen oplossing of door verwijzing.
Ik had iemand nodig die de recepten voor mij uitschreef om af te bouwen. De psychiater schreef uit wat ik voorstelde, verder was er ook per mail geen sprake van begeleiding. Dat kon volgens hem ook niet als ik het pand niet wilde bezoeken.

In de tijd dat ik begon met de afbouw, begon ik te mediteren. Langzaam werd het rustiger in mij. Kwam meer tot mij zelf. Voelde meer in mijn lichaam. Op een dag plopte in mijn hoofd dat ik magnesium moest gaan slikken. Wist er niets van af, dacht dat het niet voor niets binnen kwam.

Intuïtief begon ik MAGNESIUM te slikken. IK BEGON RAZENDSNEL OP TE KNAPPEN.
Begon mij te interesseren voor dit middel en gelukkig kwam mijn vermogen om te kunnen lezen terug. (In de tijd van depressie probeerde ik steeds de krant te lezen, elke regel las ik steeds opnieuw, na 6x lezen drong de inhoud niet tot mij door.) Gelukkig lukte het lezen weer nadat ik was begonnen met de magnesium. Het leek of dit niet voor niets was, vond de informatie indrukwekkend.

Na het eerste middel te hebben afgebouwd volgde ook de andere medicatie. Wat was het fijn was dat ik toen de informatie over een verantwoorde afbouw kon zoeken en bestuderen. Wat had ik daar veel aan!

Heb alles zelf uit moeten zoeken:
-wat de ontwenningsverschijnselen zijn,
-hoe de ontwenningsverschijnselen te beperken
-hoe het verschil te herkennen tussen ontwenningsverschijnselen en de terugkeer van een depressie.

Volgens de behandelaars kon ik niet zonder medicatie. Het tegendeel bleek waar: Ik werd hoogstwaarschijnlijk alleen maar zieker van al die medicatie, zag het leven niet meer zitten. Vaak sprak ik het niet uit, het spookte wel steeds door mijn hoofd!! Deze bijwerking staat zelfs in de bijsluiter van de verschillende medicatie die ik kreeg.

In een gesprek, op mijn verzoek (dat ik na een half jaar aan kon) werd mij veel duidelijk. Zij waren volgens mij op veel gebieden ondeskundig! Zij wisten niets van afbouwen af, wisten niet hoe je verschijnselen kon beperken of hoe je het verschil tussen een depressie en ontwenningsverschijnselen kan herkennen!!!

Ik herstelde zo snel nadat ik Magnesium begon te slikken. Het is een stof die wij in Nederland te weinig binnenkrijgen, steeds minder in onze voeding zit. Magnesium wordt extra hard door het lichaam verbruikt bij stress. Mensen met een vertraagde schildklier (zoals ik) hebben vaak een tekort aan Magnesium. Mensen die een zelfmoordpoging doen hebben vaak een aanwijsbaar groot tekort aan Magnesium.

Ik ben zo dankbaar dat ik zelf de weg uit mijn depressie heb gevonden.
Ben tegen alle adviezen van professionals en naaste omgeving ingegaan. Soms was de weg erg eenzaam....
Mensen zeggen nu dat zij een metamorfose bij mij hebben gezien in het laatste half jaar.
Nu ben ik zo blij, naast dat de depressie als sneeuw voor de zon is verdwenen zijn ook alle bijwerkingen weg.

De professionals?

Zij hebben mij laten vallen als een baksteen. Had ik met medicatie elke 14 dagen een gesprek nodig. Zonder medicatie reageerde de verpleegkundige niet eens meer op mijn e-mails. Had ook net het medisch dossier gelezen wat ik na een half jaar gevecht met haar had gekregen. Zij hebben dat steeds achter gehouden omdat ik hier van helemaal in de war zou raken.

Het laatste stukje hiervan had ik net gelezen..........
Na 8 maanden heb ik gevraagd of de verpleegkundig specialiste mij in een gesprek zou willen uitleggen waarom zij in deze periode niet meer reageerde op mijn e-mails, helaas zij wil niet meer met mij in gesprek...
Voor mij blijft het dus gissen, terwijl ik jarenlang al mijn lief en leed met haar had gedeeld in de hoop dat zij mij kon helpen herstellen...

Ik wil niet zeggen dat iedereen op zal knappen van Magnesium.
Helaas heb ik nu nog weinig vertrouwen in professionals. Ik ben blij dat ik bij mijn eigen wijsheid heb kunnen komen en daar vond wat ik nodig had.

MIJN MOTTO IS; LUISTER GOED NAAR JEZELF. NAAR JOUW EIGEN-WIJSHEID. VAAR JE EIGEN KOERS!

Hoop dat jullie wat met mijn verhaal kunnen. Zou zo graag willen dat "deze hel" voor mensen korter zal zijn of hen bespaard zal worden!

Met vriendelijke groeten,
Cora


Zie ook het artikel: Depressie en hoe dat aan te pakken.